วันพฤหัสบดีที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
หนุน้อยผู้น่าสงสาร
วันพฤหัสบดีที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
เจ็บไข้ได้ป่วยเป็นเรื่องของบุญและบาป
พฤหัสที่สดใสด้วยแสงทองเจิดจ้าของพระอาทิตย์เช้านี้ ยังอบอวลกลิ่นไอน้ำฝนที่เกาะบนยอดหญ้าอยู่นะค่ะ เราว่าเดือนเมษาผ่านไปเร็วแล้ว นี้ก็จะหมดเดือนพฤษภาคมอีก 1 เดือน เวลาช่างผ่านไปเร็วนะค่ะเมื่อวันก่อนฉันได้มีโอกาสคุยกับพระพี่ชาย ถึงเรื่องที่ท่านได้ไปเยี่ยมอาการป่วยของพระรูปหนึ่งที่กำลังอาพาต ด้วยอายุมากพอประมาณ ท่านชี้แจงและอธิบายว่าเป็นโรคชนิดหนึ่งซึ่งต้องยอมรับนะค่ะว่าจำไม่ได้ แต่ก็สามารถนำประเด็นนี้มาคิดและไตร่ตรองว่า
สังขารของคนเราไม่เที่ยงแท้ เมื่อยามอยู่สร้างและสะสมความดีไว้ ยามเจ็บไข้ได้ป่วยลูกหลาน ญาติสนิทมิตรสหายก็จะไปเยี่ยม แต่หากคนใดไม่มีความดีติดกายเลย ยามเจ็บไข้ได้ป่วย ดูภาพที่เราเห็นแล้วมันช่างรันทดเสียกระไร
วันจันทร์ที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
ความสุขที่ซื้อไม่ได้
พระอาทิตย์ต้อนรับแสงอรุณที่สดใส หลังจากผ่านพ้นสายฝนเมื่อวานนี้เช้านี้เป็นเช้าที่สดชื่น แสงแดดอ่อนๆ ใบไม้เขียวขจี เมื่อวานนี้เป็นวันเกิดของฉัน ฉันมีความสุขมาก มันไม่ใช่งานเลี้ยงใหญ่โต หรืออะไรเลย แต่ความอิ่มใจที่ฉันได้รับคือคำอวยพร จากลูกค้าตอนตี5 ทั้งๆที่ยังไม่ตื่น
วันอาทิตย์ที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
เรื่องจริงที่น่าเชื่อของน้องหมา
อรุณเบิกฟ้าด้วยอากาศที่ครอบคลุมไปด้วยกลิ่นไอของฝนที่ยังคังค้างอยู่บนใบไม้ ทำให้เช้านี้อากาศสดชื่น ฉันสังเกตว่าต้นไม้รู้สึกเบิกบานด้วนไม้ที่เขียวสดชื่นนะ ต้นไม้ก็มีชีวิตเช่นมนุษย์เหมือนกัน เวลาชีวิตสดใสก็จะแสดงออกทางใบหน้า ดวงตาจะใสเป็นประกาย เช่นเดียวกับต้นไม้เมื่อได้รับน้ำฝนหรือน้ำที่เรารดลงไป ความสดชื่นที่ต้นไม้ได้รับก็แสดงออกมาที่ใบดูสดชื่นเมื่อคนมองเห็นภาพนั้นๆ คุณเคยสังเกตไหมค่ะ และความรู้สึกนั้นที่เราได้รับมันมีความสุขนะค่ะที่เวลาเราได้ชมธรรมชาติของต้นไม้ ดอกไม้ที่เราปลูกไว้ในบ้าน เช้านี้ตัวผู้เขียนจะมาบอกเล่าเก้าสิบ ถึงพฤติกรรมของน้องที่ผู้เขียนเคยเขียนบทความหนึ่งเกี่ยวกับน้องหมาที่อยู่ข้างบ้าน
วันเสาร์ที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
เมนูแสนอร่อยสุดสัปดาห์ที่แสนสุข
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)




