หัวเลี้ยวหัวต่อ

แม้ถึงจะขึ้นโพสต์ที่น่ากลัวแต่เรื่องราวคงไม่ได้น่ากลัวจนผู้อ่านรับไม่ได้นะค่ะ มันเป็นเรื่องราวที่ฉันคิดว่าเป็นช่วงจังหวะชีวิตที่อันตรายสำหรับคนที่เป็นลูกและคนที่ดูแลอย่างฉันคือแม่นั้นเอง ฉันเพิ่งเข้าใจความรู้สึกและความห่วงแหนของคนที่เป็นแม่เมื่อก่อนตอนที่ฉันเป็นวัยรุ่น ฉันยอมรับเลยว่าความเป็นห่วงของคนที่เป็นแม่เป็นเช่นไร สัจจธรรมแห่งความเป็นจริงแล้วไซร้เมื่อวันที่มาถึง วันที่ฉันเป็นแม่คน ณ วันนี้ มันช่างโหดร้าย น่ากลัว และ วิตกไปหมดกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในแต่ละวัน เหตุการณ์แต่ละเหตุการณ์มันเป็นประสบการณ์ชีวิตที่ฉันต้องแก้ไขให้ผ่านวิกฤตนั้นๆๆปให้ได้นั้นเอง การที่ชีวิตครอบครัวหนึ่งๆจะผ่านอุปสรรคได้นั้นมันช่างยากลำบากแต่ทุกสิ่งทุกอย่างมันจะไม่ยากเลยหากเรามีสมาธิและสติในการแก้ไขปัญหาเล่านั้นให้ผ่านไปได้ ฉันพยายามมอบความรักให้กับลูกตลอดเวลา ให้เด็กๆได้รับรู้ว่าคนที่เป็นแม่มีความรู้สึกเช่นไร ณ วันนี้ ให้พวกเขาได้รับรู้ว่าแม่นั้นสำคัญมากเพียงใด ในโลกใบนี้ไม่มีใครรักเราเท่าแม่ของเราแน่นอน

 ต่อให้ลูกมีนิสัยเช่นไร เป็นอะไรก็ตามแม่ก็คงรักลูกเสมอ ท่านให้อภัยเราตลอดเวลา เแกเช่น ฉันวันนี้ ฉันต้องทำได้อย่างนั้น บางครั้งย้อนอดีตกับไปฉันมีความรู้สึกว่าท่านไม่สนใจฉันแต่ ณ วันนี้ เราลองเอาหัวใจของท่านมาใส่หัวใจของเราที่เป็นแมม่วันนี้ ฉันรับรู้ได้เลยว่าท่านรักเรามากเพียงใด หากไม่มีท่านวันนั้น คงไม่มีฉันวันนี้และคงไม่มีลูกฉันในวันนี้เช่นเดียวกัน ฉันยังคงจดจำภาพในอดีตได้เมื่อครั้งที่ฉันป่วยตอนนั้นเป็นไข้เลือดออก ท่านอุ้มฉันไปหาหมอตั้งไกล เป็นเวลาหลายวันจนฉันหาย กลับมานึกถึงภาพตอนลูกฉันป่วยบ้าง ความรู้สึกข้างในบอกว่าหัวใจของฉันจะสลายทุกครั้งที่ลูกสาวป่วย ฉันจึงรับรู้ได้ว่าภาพในอดีตที่แม่อุ้มฉันคงไม่ต่างไปจากฉันในตอนนี้อย่างแน่นอน ฉันรู้แล้วว่าวงจรชีวิตของมนุษย์เรานั้นไม่ต่างกันไปมันจะหมุนวงล้อกรรม และความดีไปรอบๆตัวของมนุษย์อย่างเรานั้นเองแฃะมันก็คือกระจกเงาส่องทั้งอดีตและปัจจุบันของเรานั้นเองให้เรารับรู้ว่าอดีตของใครคนหนึ่งเป็นเช่นไร เราก็เป็นเช่นนั้น เหมือนที่ มีบทความบางบทเขียนสอนเกี่ยวกับการแก้กรรม ฉันเข้าใจแล้วว่ามันเป็นเช่นไร มันแก้ไม่ได้แต่สามารถทำให้มันดีได้ ดั่งที่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเคยตรัสรู้

แด่องคุลีมารนั้นเอง มันอาจจะเปลี่ยนแปลงไม่ได้แต่เราคิดว่าเราสามารถทำให้มันดีได้ด้วยการใช้สติและสมาธิในการควบคุมอารมณ์และสานการณ์ต่างๆให้มันดีและทำจิตให้นิ่งมากขึ้นไม่ปล่อยให้โมหะโทสะมาครอบงำจิตใจของเรานั้นเอง ณ วันนี้ฉันคิดว่าฉันดีขึ้น ใจฉันเย็นลงเมื่อเจอสถานการณืที่แย่กับจิตใจ นี่หรือคำว่ามนุษย์ที่เกิดมาวกวนไปมากับห้วงของวงเวียนกรรมดีและกรรมชั่วนั้นเอง

ความรู้สึกของแม่

เคยมีคนถามเราว่าความรู้สึกของคนที่เป็นแม่เวลาที่ท่านเจ็บปวดเพราะลูกเป็นเช่นไร ฉันคิดว่ามันเป็นวัฏจักรวงเวียนชีวิตของมนุษย์ที่วนเวียนอยู่ในวัฏจักรชีวิตของมนุษย์นี้เอง เราเคยเห็นท่านเหมอลอยและเศร้าซึม เราเองก็ไม่ทราบว่าท่านคิดอะไร มีความรู้สึกอย่างไร ณ วันนี้เราเข้าใจโดยแท้จริง ณ วันนี้แล้วเมื่อเราเป็นแม่ เมื่อลูกดื้อ และไม่เข้าใจเรา ผลกระทบที่ได้รับนั้นคือความรู้สึกที่แย่มากจริงๆ ฉันรู้แล้วว่าความที่แม่เราร้องไห้ข้างใน เสียใจข้างในเป็นเช่นไร นี้คือคำพูดและการเล่าจากปากลูกผู้หญิงคนหนึ่งที่ฉันได้รู้จักเธอผู้นี้ ณ วันนี้เธอผู้นี้เป็นคุณแม่แล้ว จากประสบการณ์ที่ผ่านมาเธอบอกกับตนเองว่า ฉันรู้สึกเสียใจเมื่อย้อนอดีตกับไปเมื่อคนเองดื้อและเกเรกับคุณแม่ของเธอ เพราะ ณ วันนี้เธอได้รับสิ่งนั้นจากลูกของเธอเอง นั้นคือบทสรุปเพียงเล็กน้อยที่เธอผู้นั้นเล่าให้ฉันฟังนั้นเอง และเมื่อวานนี้ฉันได้มีโอกาสคุยกับเพื่อนคนหนึ่ง เธอเป็นแม่ของเพื่อนลูกสาว เล่าถึงลุกชายของเธอที่เข้าวัยรุ่น เกเร และดื้ออย่างรุนแรงต้องคอยตามกันอยู่ตลอดเวลา และชอบเถียงพ่อแม่ เพื่อนของฉันคนนี้ค่อนข้างจะรักลูกผู้ชายมากกว่าหรืออย่างไรฉันไม่กล้าที่จะสรุปเช่นนั้น แต่เธอไม่ได้เป็นห่วงลูกสาวอีกสองคนเลย ฉันแนะนำให้เพื่อนว่าจงอย่าลืมลูกสาวทั้งสองด้วย เพราะอย่างไรก็ตาม หากเกิดอะไรขึ้นมาจะไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย ต้องระวังด้วย มันจะเป็นวัวหายล้อมคอกแล้วแก้ไขไม่ได้ ฉันได้คิดและไตร่ตรอง

การจะเป็นแม่ที่ดีของลูกนั้นได้ไม่ใช่เพียงเรื่องใดเรื่องหนึ่งแต่มันต้องทุกเรื่องเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนอย่างมาก อย่างที่เราเคยเห็นกันคุณแม่บางท่านน่ารักมาก ท่านเหล่านั้นคงมีวิธีการเลี้ยงลูกที่แตกต่างกันไป ถึงได้เข้าใจทุกเรื่องราวของลูกเป็นอย่างดี ฉันได้มีโอกาสพบปะผู้สูงอายุที่เป็นแม่ และบางครอบครัวเป็นคุณแม่ที่น่ารัก อย่างเช่นครอบครัวของรุ่นพี่ของฉัน 2 ครอบครัว รุ่นพี่ของฉันโชคดีมีคุณแม่ที่น่ารัก ไม่ใช่คุณแม่ของฉันไม่น่ารักนะค่ะ ท่านน่ารักแบบฉบับของท่านที่แฝงไปด้วยความดุ และก็แฝงไว้ซึ่งความรักลูกเต็มเปี่ยมมากๆที่เดียว ณ วันนี้ฉันสรุปได้เลยเพราะฉันเป็นแม่คนแล้ว ฉันมีความรู้สึกเช่นเดียวกันแต่อาการคนละแบบฉบับกับคุณแม่ของผู้หญิงคนนั้นจริง และวันนี้เรารู้แล้วว่าคำว่า " แม่ " นั้นสำคัญมากเพียงใด ฉันตอบได้ว่าและมันเป็นคำพูดที่ฉันจะบอกท่าน ณ วันนี้ว่า " ฉันรักแม่ของฉัน "

ความทรงจำที่ถูกทอดทิ้ง

      ในยามค่ำคืนที่เงียบสงบมันเป็นเวลาที่สมองของฉันต้องการทำงานขึ้นมาเมื่อฉันได้มีเวลาว่างแบบไร้เสียงจอแจของลูกๆ ฉันนึกขึ้นมาว่ามีบทความหนึ่งที่ตั้งใจเขียนเพื่อเป็นอุทธาหรณ์สอนคนที่เป็นลูกทุกคนว่า สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นไม่ว่าเราจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ตัวผู้เขียนคิดว่ามันเป็นบาปที่เกิดขึ้นทันทีที่ลูกมีความคิดเช่นนั้นกับผู้มีพระคุณล้นศรีษะและสิ่งที่สำคัญที่สุดเหมือนเราทำให้ท่านผู้เป็นมารดานั้นเสียใจไม่ว่าจะถูกหรือผิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ตัวผู้เขียนนั่งวิเคราะห์และหาบทสรุปว่าไม่ว่าการกระทำบาปขึ้นมาอย่างใดอย่างหนึ่งจะด้วยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจกับ บิดามารดาแล้วไซร์นั้นมันเป็นบาปที่เกิดขึ้นในจิตใจของผู้เป็นลูกอย่างไม่มีวันเลือนหายไปเลยจากความทรงจำมันจะวนเวียน หรือที่เขาเรียกว่า เวียนว่ายตายเกิดกันจริงๆ หากผู้เป็นลูกเก็บความเจ็บปวดที่พ่อแม่มีให้มาและฝังจำไม่มีเลือน มันก็เปรียบสะเหมือนการจองเวรซึ่งกันและกัน ไม่มีการยกโทษให้กันอย่างเช่นที่ องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้สอนไว้นั้นเอง ตัวผู้เขียนคิดว่าสิ่งเล่านี้มันเป็นวัฏจักรวงล้อของกรรมมากกว่า ที่ได้มีบทสอนอยู่บทหนึ่งที่ตัวผู้เขียนได้ยินอยู่ตลอดเวลาว่า

โรคของผู้สูงอายุที่ควรจดจำ

อรุณสวัสดิ์ค่ะ รับอรุณเช้าวันพฤหัสบดีด้วยสายฝนที่เย็นฉ่ำค่ะ วันนี้ตัวผู้เขียนมีเรื่องสงสัยมา 3 วันแล้ว กับการเกิดปฏิกิริยาบางอย่างในตัวคุณแม่ของตัวผู้เขียนเองและสงสัยว่า อาการเช่นนี้มันเกิดกับผู้สูงอายุทุกคนหรือไม่ อาการนิ่งเฉย แบบไม่พอใจ ไม่พูด ไม่ตอบ แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นคือ pressure ที่คนอยู่รอบข้างเกิดอาการอึดอัด และสงสัยกันไป ตัวผู้เขียนสงสัยว่าอยู่ๆท่านทำไปถึงได้เป็นทั้งๆที่ตอนเช้ายังมีอาการดีอยู่ พอเย็นมีอาการแปรปรวนทางจิต เป็นคนค่อนข้างขี้หงุดหงิดง่ายมากขึ้น มาประมาณ2-3 ปีมานี้ตัวผู้เขียนกำลังคิดค้นอยู่ว่า ผู้สูงอายุทั้งหลาย นอกจากอาการ สายตาไม่ดี หูไม่ดี ขี้หลงขี้ลืม ลืมเริ่มจำไม่ได้ ที่ภาษาหมอเรียกว่า ความจำเสื่อม นั้นเอง เราพยายามจะเข้าใจในอาการต่างๆได้พอประมาณ แต่สิ่งที่สำคัญที่เราควรจะต้องหาสาเหตุและไม่ปล่อยให้ผู้สูงอายุจมอยู่กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ตัวผู้เขียนกำลังใช้ความคิดว่า เราจะทำอย่างไรดีให้ท่านไม่เป็นเช่นนั้น และหาอะไรให้ท่านทำดี เพื่อไม่ให้ท่านวนเวียนอยู่กับอดีตมากเกินไป และทำอย่างไรดีที่จะให้ชีวิตของท่านยืนยาวอยู่กับลูกหลานนานๆ

กรรมของมนุษย์

สวัสดีค่ะ เป็นอย่างไรกันบางค่ะคุณผู้อ่านที่น่ารักทุกท่าน วันนี้ผู้เขียนมีเรื่องราวที่น่ากลัว แฝงด้วยคติธรรมสอนใจร้อนๆ มาเล่าสู่กันค่ะ มันอาจจะเป็นเหตุการณ์ที่น่าตกใจ หากใครได้พบเห็นภาพที่เกิดขึ้นนะค่ะ ตัวผู้เขียนไม่ทราบนะค่ะว่าเรื่องราวเป็นมาอย่างไร กับภาพเหตุการณ์ที่เห็นเมื่อวานนี้ ตอนที่รับลูกๆกลับบ้าน ทุกวันเราจะต้องแวะซื้ออาหารทุกวัน ก่อนกลับบ้าน เมื่อวานก็แวะซื้อไก่ทอดเจ้าประจำค่ะ เห็นคนตีกัน ก็คิดว่าพ่อตีลูกและมีแม่ห้าม ตามความคิดของเรานะค่ะ เห็นเหตุการณ์นัวเนียมาก ในระยะไกลๆแต่สิ่งที่เห็นใกล้เข้ามาคือเด็กหญิงสาวคนนั้นที่เมื่อสักครู่คิดว่าเป็นเด็กผู้ชาย เอามือกุมอกมาเลือดท่วมตัวค่ะ วิ่งเขามาทางที่ตัวผู้เขียนยืนซื้อไก่ทอดอยู่ แล้ววิ่งเข้าไปในร้านขายของใกล้ๆ

เจ็บไข้ได้ป่วยเป็นเรื่องของบุญและบาป

พฤหัสที่สดใสด้วยแสงทองเจิดจ้าของพระอาทิตย์เช้านี้ ยังอบอวลกลิ่นไอน้ำฝนที่เกาะบนยอดหญ้าอยู่นะค่ะ เราว่าเดือนเมษาผ่านไปเร็วแล้ว นี้ก็จะหมดเดือนพฤษภาคมอีก 1 เดือน เวลาช่างผ่านไปเร็วนะค่ะเมื่อวันก่อนฉันได้มีโอกาสคุยกับพระพี่ชาย ถึงเรื่องที่ท่านได้ไปเยี่ยมอาการป่วยของพระรูปหนึ่งที่กำลังอาพาต ด้วยอายุมากพอประมาณ ท่านชี้แจงและอธิบายว่าเป็นโรคชนิดหนึ่งซึ่งต้องยอมรับนะค่ะว่าจำไม่ได้ แต่ก็สามารถนำประเด็นนี้มาคิดและไตร่ตรองว่า

สังขารของคนเราไม่เที่ยงแท้ เมื่อยามอยู่สร้างและสะสมความดีไว้ ยามเจ็บไข้ได้ป่วยลูกหลาน ญาติสนิทมิตรสหายก็จะไปเยี่ยม แต่หากคนใดไม่มีความดีติดกายเลย ยามเจ็บไข้ได้ป่วย ดูภาพที่เราเห็นแล้วมันช่างรันทดเสียกระไร

เชื่อหรือไม่

เชื่อหรือไม่ค่ะ ว่าเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกับตัวเรา ไม่ว่าจะดี หรือไม่ดี มันมาจากผลแห่งการทำความดีที่เป็นบุญที่เราได้รับและผลแห่งการทำบาปมาจากการทำบาปที่เราได้ก่อไว้บางครั้งเจตนา หรือไม่เจตนาทั้งหลายของวัฏจักรชีวิตของมนุษย์ในหนึ่งรอบชีวิตที่เราเกิดมา ฉันสรุปได้เช่นนั้นเพราะจากการที่ฉันได้ศึกษาธรรมะ และได้ย้อนหลังกลับไปค้นหาหนังสือเกี่ยวกับธรรมะในยุคประวัติศาสตร์แล้วนำมาวิเคราะห์ด้วยเหตุและผลกับสิ่งที่มันเกิดขึ้นมาจริงๆ หากเราจะย้อนหลังกลับไปดูเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัเราก่อน ฉันยังจำได้นะค่ะเมื่อตอนรุ่นๆ ฉันเป็นเด็กที่ชอบจับสัตว์เช่น อึ่งอ่าง ลูกหนูตัวอ่อน งูปากจิ้งจกสมัยก่อนจะเยอะมาก ชอบจับหลอกคุณแม่ น้องสาวเป็นประจำ วันนั้นเป็นภาพที่ฉันจำได้ถึงทุกวันนี้เลยไม่จับอีกเลยเป็นเพราะฉันจับงูเขียวนี้แหละปรากฎว่า มันเป็นพันธุ์ผสมไม่จิ้งจกแท้ เพราะปากจิ้งจกจะไม่กัดเวลาเราจับพันที่มือปากมันแหลมมันจะไปข้างหน้าอย่างเดียว แต่เจ้าตัวนี้พอจับปุ๊บมันตะวัดจิ้มมือเราเลย ฉันโดนมันกัดนิดหน่อยแค่มือบวม ตั้งแต่นั้นฉันไม่กล้าจับงูหลอกใครเลยนะค่ะ มานั่งย้อนภาพนั้นก็ตลกดีและก็นึกถึงว่าเป็นเพราะเราทำบากหลอกผู้อื่นถึงได้เป็นเช่นนั้น

วงจรแห่งบุญและบาป

r

เรามามองถึงชีวิตของมนุษย์กันเทิด ท่านว่ามันเหมือนวงจรไฟฟ้าหรือไม่ ถ้าเปรียบเทียบและดูการไหลเวียนและขับเคลื่อนเหมือนกัน เมื่อฉันมีเวลาว่างหลังทำงานบ้าน โดยภาพรวมกายภายนอกและบุคคลิกของฉัน ผู้คนที่เห็นฉันจะบอกว่า ฉันเป็นสาวประเภท working women คงทำงานบ้านงานเรื่อนไม่เป็น ประเภทสาวเปรี้ยวไฮโซ คุณนาย มันเป็นเพียงภายนอกเท่านั้น คนที่ใกล้ชิดฉันและสนิทกันจริงๆ จะรู้ว่าฉันไม่ใช่สาวประเภทนั้น ที่ฉันบอกเมื่อฉันว่างฉันจะหามุมสงบในบ้านของฉันก็คือชิงช้าใต้ต้นมะม่วง นั่งเงียบๆ พอเงียบจิตว่าง ฉันจะหมุนวงล้อย้อนอดีตของตนเองกลับไป วันหนึ่งฉันย้อนกลับไปหาอดีตความเป็นพี่น้องของพวกเรา คุณแม่มีฉันกับน้องสาวอีกหนึ่งคน พี่ชายอีกหนึ่งถือว่าโดยสายเลือดแต่บังเอิญเธอเป็นลูกชายโทนของคุณป้า แต่คุณป้าไม่ได้เลี้ยงดู คุณแม่ของฉันเลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เด็กเหมือนลูกของท่าน พี่ชายกับฉันห่างกัน 7 ปี เขาเป็นผู้ชายที่หน้าตาดีมากๆหล่อขั้นเทพนะ ผู้หญิงมาชอบมาก ตอนนี้มานั่งนึกถึงวงจรชีวิตของพี่ชายก่อนว่า ความดีในอดีตที่พี่ชายทำมา เขาเป็นผู้ชายที่ดีมาก คุณแม่สอนมาเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่กินเหล้า หรือสูบบุหรี่เลย ถามว่าเขาเป็นคนดีๆมากๆ ตอนเขาแต่งงานพวกเราร้องไห้เสียใจ